Yine Çaykıyı’dayız…

çaykıyı
BU gece yola çıkıyoruz. İnebolu Çaykıyı’ya. Gece 23:15 otobüsü ile. Metro turizm ile. Hadi hepimize hayırlı yolculuklar. Perşembe, Cuma, Cumartesi ordayız. Cumartesi gece otobüse bineceğiz Pazar günü İstanbul’da olacağız İnşallah. Hadi tatil başlasın……. 🙂

Vee gittiler :(

Sonunda Hanife annemin beklediği gün geldi. Ne zamandır köye gitsek (İnebolu-Çaykıyı)köye gitsek diye söylüyordu. Bende “hayır havalar ısınsın öyle gidersiniz” diyordum. Sonunda annemin isteği oldu bindiler arabalarına(Okan’ın deyişiyle dedemin Porsche’u)ve bu sabah saat 6:00 da çıktılar yola. 

Halbuki ne kadar güzeldi…Evde insan olması. Kapıyı açınca dışardan hoşgeldiniz diye bizi bekleyen anne ve baba. Akşamları sohbet edecek ortamların oluşması. 

Hele herkes yemek  masasındayken başlayan bloombergteki kelime oyunu yarışmasını izlemenin keyfi…Bambaşka… Klasiktir o. Saat 20:00 ‘ı gösterir babam kumanda nerde yarışma başladı der ve bloomberg açılır. Sunucu soruları sorar ve babam klasik tepkisini verir “Ümit bilirde cevabı söylemez bize.Değil mi Ümit?” Kısa sessizlik ve Ümit sorunun doğru cevabını verir. Genelde de hep o verir en erken ve doğru cevabı.

Dediğim gibi evde insan olması güzel birşey. Onlar varken herşey bir farklı. Evimize misafir bile daha sık geliyordu. Neşe vardı ses vardı süperdi süper. Ama artık köye gittiler. Bizi de yalnız bıraktılar. Evimiz sessizleşti. Artık yaz sonrasını bekleyeceğiz yapacak bir şey yok. Tekrar gelsinler diye. Sizi şimdiden çok özledik erken gelin 🙂

Haftasonu Köy Gezimiz

Geçen haftasonu günübirlik de olsa bizim köye gittik. Ablamın ve Esra’nın da köyde olduğu zamanları denk getirmek çok fazla mümkün olmuyor, bayramda onlar olmadığı zaman köye gideceğimize iki günlüğüne de olsa gidip birlikte vakit geçirelim diye karar verdik.

Çaykıyı Köyü'ne Hoşgeldiniz
Çaykıyı Köyü'ne Hoşgeldiniz

Çok da iyi etmişiz, yorulduk ama eylendik. Ve aileleri de çok sevindirdik.

Cuma akşamı otobüse binip, Cumartesi sabah İnebolu’ya vardık. Pazar akşam otobüse binip Pazartesi sabah İstanbul’a geri döndük…

Emel ablamla, Esra karşıladı bizi terminalde. Fatma’nın bizim köye – Kastamonu’ya/İnebolu’ya  ilk gelişi. Ama Karadeniz kasabası olarak Hopa’ya çok benzer olduğu için çok yabancılık çekmedi.

İlk gün Ablamın Esra ve annem ile hazırladığı ziyafetle karşılandık. Okan’ın yalancı erken doğum günü bahanesiyle halalar ve kuzenlerin de olduğu keyifli bir yemek yedik. Ablam ve Esra yine yeteneklerini döktürmüşlerdi. Son 10 yıldır bu kadar çok yemek yediğimi hatırlamıyorum, o kadar lezizdi :))

Çaykıyı Ziyafeti

İlk gün akşam ve ikinci gün sabahı bol bol Okan ile vakit geçirdik.

İkinci gün Annem ve Babam Fatma’ya köyün etrafını gezdirelim dediler,birkaç saatlik çevre köyler ve çay kıyısına inme gezisinden döünşte Nazire Hala’ya konuk olduk yemeğe. Halamın hazırladığı 14 tepsi çeşit çeşit pizza ile yine tıka basa bir ziyafet yaptık.

Bu keyifli iki günü bol bol yiyip biraz gezip, hasret gidererek geçirmiş olduk.