caykiyi

Vee gittiler :(

Sonunda Hanife annemin beklediği gün geldi. Ne zamandır köye gitsek (İnebolu-Çaykıyı)köye gitsek diye söylüyordu. Bende “hayır havalar ısınsın öyle gidersiniz” diyordum. Sonunda annemin isteği oldu bindiler arabalarına(Okan’ın deyişiyle dedemin Porsche’u)ve bu sabah saat 6:00 da çıktılar yola. 

Halbuki ne kadar güzeldi…Evde insan olması. Kapıyı açınca dışardan hoşgeldiniz diye bizi bekleyen anne ve baba. Akşamları sohbet edecek ortamların oluşması. 

Hele herkes yemek  masasındayken başlayan bloombergteki kelime oyunu yarışmasını izlemenin keyfi…Bambaşka… Klasiktir o. Saat 20:00 ‘ı gösterir babam kumanda nerde yarışma başladı der ve bloomberg açılır. Sunucu soruları sorar ve babam klasik tepkisini verir “Ümit bilirde cevabı söylemez bize.Değil mi Ümit?” Kısa sessizlik ve Ümit sorunun doğru cevabını verir. Genelde de hep o verir en erken ve doğru cevabı.

Dediğim gibi evde insan olması güzel birşey. Onlar varken herşey bir farklı. Evimize misafir bile daha sık geliyordu. Neşe vardı ses vardı süperdi süper. Ama artık köye gittiler. Bizi de yalnız bıraktılar. Evimiz sessizleşti. Artık yaz sonrasını bekleyeceğiz yapacak bir şey yok. Tekrar gelsinler diye. Sizi şimdiden çok özledik erken gelin 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir